Home
,

De 7 bekendste Franse gerechten die je thuis kunt maken

Rustieke eettafel met ovenschotel, stoofpot, crème brûlée en rode wijn

Hier en daar vind je in dit artikel een link naar een product. Bestel je via mijn link, dan krijg ik een klein bedankje in de vorm van een commissie. Jij betaalt gewoon de normale prijs, en ik kan blijven koken en schrijven. Sowieso lekker, toch?

De Franse keuken staat bekend als de moeder van de westerse kookkunst. Niet voor niets leerden de beste chefs ter wereld hun vak in Parijs, Lyon of aan de Côte d’Azur. Ik ben zelf opgeleid in de Franse keuken: mijn koksopleiding was volledig gebaseerd op de Franse culinaire traditie, van de klassieke fondsen tot de vijf moedersauzen. Daarna werkte ik jaren in een sterrenkeuken waar die basis elke dag terugkwam. Die technieken zitten in mijn vingers.

Franse gerechtenVrouw roert in een stoofpot met groenten en vlees in een keuken
Een thuiskok roert met plezier in een rijkgevulde stoofpot tijdens het koken.

Maar je hoeft geen chef te zijn om Franse gerechten thuis te maken. De meeste klassiekers zijn juist eenvoudig van opzet: weinig ingrediënten, goede techniek, veel geduld. In dit artikel neem ik je mee langs de zeven gerechten die je écht moet kennen. Per gerecht leg ik uit waar het vandaan komt, waarom het zo lekker is, en wat de techniek is die het verschil maakt.

Waarom de Franse keuken de wereld veroverde

De Franse keuken is niet zomaar populair. Ze is populair omdat ze gebaseerd is op principes die altijd werken: goede grondstoffen, zorgvuldige technieken en respect voor smaak. Toen Auguste Escoffier begin twintigste eeuw zijn keuken systematiseerde, legde hij de basis voor elk professioneel kookboek dat daarna verscheen. Zijn vijf moedersauzen, zijn brigade-systeem, zijn obsessie met fond: dat is de kern van wat we vandaag de dag “klassiek” noemen.

Wat de Franse keuken ook bijzonder maakt, is de regionale diversiteit. Bourgondië kookt anders dan Marseille, en Normandië anders dan de Languedoc. Elke regio heeft zijn eigen klimaat, producten en tradities. Boeuf bourguignon bestaat omdat Bourgondië wijn en runderen had. Bouillabaisse bestaat omdat Marseille een haven vol vis had. Die gerechten zijn niet bedacht, ze zijn ontstaan.

De rol van het ambacht in Frans koken

Frans koken draait om ambacht, niet om ingrediënten uit een pot. Een goede beurre blanc vraagt vijf minuten aandacht en een koude pan. Een echte fond vraagt acht uur. Dat is geen recept, dat is een houding tegenover koken. Die houding leerde ik eerst op de koksopleiding, waar de Franse keuken het fundament was van alles. Later verdiepte ik hem in de sterrenkeuken, en ik geef hem graag door in dit artikel.

Ambacht betekent ook fouten maken. De eerste keer dat ik een gratin dauphinois maakte was hij te papperig, de room was te vlot ingekookt. De tweede keer zat er te weinig knoflook in. Bij de derde poging begreep ik de structuur. Zo werkt het. De Frans koken-filosofie is niet: “doe het perfect.” Het is: “doe het opnieuw totdat je begrijpt waarom.”

Wil je hem zelf maken? Lees dan het volledige gratin dauphinois recept met 5 chef-geheimen over de juiste aardappel, het voorverwarmen van de room en van tevoren maken.

Chef roert in een pan naast een pan met tekst ‘FOND DE VEAU – 8 UUR’.
Een chef bereidt geconcentreerde kalfsfond in een drukke professionele keuken.

Wie de basisprincipes begrijpt, kan eindeloos variëren. Je hebt geen recept meer nodig als je weet wat goed vlees doet bij laag vuur, of wat zuur toevoegt aan een rijke saus. Dat is wat ik je wil meegeven in dit artikel, stap voor stap, gerecht voor gerecht.

Crème brûlée: het meest herkenbare Franse dessert

Crème brûlée is het dessert dat iedereen kent maar weinigen zelf maken. Dat is zonde, want het is technisch eenvoudig. Je hebt een custard nodig van eidooiers, room en suiker, en je hebt een brander nodig om de suikerkorst te karamelliseren. Dat is het. De kunst zit in de baktijd: de custard moet net gestold zijn, maar nog bibberig in het midden.

Wil je hem zelf maken? Lees dan het volledige crème brûlée recept met 5 chef-geheimen voor de perfecte korst en uitleg over de suikerkorst, het waterbad en welke brander je nodig hebt.

Crème brûlée met framboos, munt, lepel en culinaire brander
Een goudbruin gekaramelliseerde crème brûlée staat klaar naast een culinaire brander.

De naam betekent letterlijk “verbrande room.” De techniek om suiker te karamelliseren met een hete schop of brander is al eeuwenoud, maar de moderne versie zoals wij die kennen, stamt uit de Franse haute cuisine van de twintigste eeuw. In de sterrenkeuken maakten we hem met vanillestokjes uit Madagascar en slagroom met 40% vet. Thuis werkt gewone slagroom ook prima.

De brander: het enige speciale gereedschap dat je nodig hebt

Voor crème brûlée heb je één specifiek gereedschap nodig: een keukenbrander. Je kunt de suikerkorst niet onder een grill maken, want tegen de tijd dat de suiker karamelliseert, is de custard al overkookt. Een goede brander kost tussen de 15 en 30 euro en je gebruikt hem voor veel meer dan dit recept: geitenkaas gratineren, meringue afwerken, of paprika’s roosteren.

SowiesoLekker | Franse Keuken Essentials
Navulbare Keukenbrander / Crème Brûlée Brander Krokante Suikerlaag
Vlam Verstelbare straalvlam
Gebruik Navulbaar (butaangas)
Ideaal voor Het karamelliseren van rietsuiker op crème brûlée, meringue afbranden en vlees of groenten kort schroeien.

De truc is om de suiker in een dunne, gelijkmatige laag over de custard te strooien. Niet te dik, want dan verbrandt de buitenkant terwijl de binnenkant nog rauw is. Gebruik fijn kristalsuiker, geen poedersuiker. Houd de vlam op zo’n drie centimeter afstand en beweeg continu in kleine cirkels. Je zoekt een diep karamelkleur, niet zwart.

Lees hier mijn volledige recept en uitleg: Crème brûlée recept: zo maak je hem thuis perfect (binnenkort online)

Gratin dauphinois: de ultieme aardappelschotel

Gratin dauphinois komt uit de Dauphiné-regio in het zuidoosten van Frankrijk, vlak bij de Alpen. Het is een gerecht van simpele ingrediënten: aardappelen, room, knoflook en zout. Geen kaas, geen eieren, geen bouillon. Alleen de pure combinatie van aardappelzetmeel en ingekookte room. Het resultaat is een schotel die knapperig is aan de bovenkant en zijdezacht van binnen.

Goudbruine gegratineerde ovenschotel op een houten tafel
Een goudbruin gegratineerde ovenschotel staat dampend klaar in een warme keuken.

Het probleem met de meeste thuis-versies is dat ze te nat zijn. Dat komt doordat de room niet de kans krijgt om in te koken en het aardappelzetmeel te absorberen. De oplossing is simpel: gebruik een ondiepe schaal, snij de aardappelen dun (twee millimeter), en zet hem lang genoeg in de oven op laag vuur. Geen haast. Dit gerecht heeft anderhalf uur nodig.

Het verschil tussen gratin dauphinois en aardappelgratin

Veel mensen gebruiken de termen door elkaar, maar er is een verschil. Een klassieke gratin dauphinois bevat geen kaas. Zodra je gruyère of emmental toevoegt, maak je technisch gezien een “gratin savoyard.” Beide zijn lekker, maar het is een andere schotel. De Dauphinoise-versie is subtieler, romiger, en laat de aardappel de hoofdrol spelen.

In mijn versie voeg ik één extra stap toe die ik leerde in de sterrenkeuken: de aardappelschijfjes eerst een minuut blancheren in de room voordat ik ze in de schaal leg. Dat haalt extra zetmeel vrij en zorgt voor een nog smeuïgere structuur. Het is een kleine aanpassing met een groot verschil in het eindresultaat.

Lees hier het volledige recept: Gratin dauphinois recept: romig en goudbruin in 90 minuten (binnenkort online)

Boeuf bourguignon: Frans stoofvlees op zijn best

Boeuf bourguignon is het iconische stoofvlees uit Bourgondië. Het gerecht werd wereldberoemd door Julia Child, maar het bestaat al eeuwen als boerengerecht: goedkoop rundvlees, rode wijn, ui, wortel en kruiden. Het duurt drie uur, maar de meeste tijd staat het gewoon in de oven. Jij hoeft nauwelijks iets te doen.

Rijkgevulde stoofpot met groenten, brood en rode wijn op een houten tafel
Een rijkgevulde stoofpot met groenten staat klaar naast brood en een glas rode wijn.

De sleutel tot een goede boeuf bourguignon is het vlees. Gebruik sukadelap of riblap: stukken met veel bindweefsel en vet die mals worden bij lange garing. Ribeye of biefstuk worden droog en draderig. Het vet en collageen lossen op in het vocht en geven de saus zijn dikke, geleiachtige structuur. Dat is geen toeval: dat is wat stoofvlees hoort te zijn.

De wijn: goed genoeg om te drinken

Gebruik een wijn die goed genoeg is om te drinken. Dat klinkt als een cliché, maar het is waar. Een slechte goedkope wijn smaakt na drie uur sudderen nog steeds naar slechte goedkope wijn, alleen geconcentreerder. Je hoeft geen dure Bourgondische pinot noir te gebruiken, maar koop iets wat je zelf ook in een glas wilt. Een stevige côtes du rhône of een eenvoudige bourgogne rouge doet het prima.

Ik gebruik in mijn versie ook een beetje cognac tijdens het aanbraden van het vlees. Dat is geen klassieke toevoeging, maar in de sterrenkeuken flambeeerden we het vlees altijd om extra Maillard-reactie te krijgen en de pan te deglaceren. Die kleine stap geeft diepte die je proeft.

Lees hier het volledige recept: Boeuf bourguignon recept: Frans stoofvlees in 7 stappen (binnenkort online)

Cassoulet: de stoofschotel uit de Languedoc

Cassoulet is een gerecht met een verhaal. Het komt uit de Languedoc-regio, en er is zelfs een legende over de oorsprong: tijdens de Honderdjarige Oorlog zou een belegerde stad het gerecht hebben gemaakt met alles wat ze nog hadden, bonen, varkensvlees, worstjes, om hun soldaten te voeden. Of het waar is, weet niemand, maar het type gerecht klopt: dit is voedsel dat energie geeft.

Rustieke schaal cassoulet met worst, bonen en knapperige kruimels
Een dampende schaal cassoulet staat centraal tijdens een gezellige maaltijd bij de haard.

Het bestaat uit witte bonen, cassoulet-worst (of toulouse-worst), eendenconfit en soms ook lam of varkensvlees. De traditionele cassole is een diep aardewerken schaal die goed warmte vasthoudt. Thuis gebruik je gewoon een hoge ovenschotel of een gietijzeren pan. De korst die bovenop vormt, is geroosterd broodkruim gemengd met het vet van het vlees: dat is de beste korst die je je kunt voorstellen.

Eendenconfit: kopen of zelf maken?

Voor cassoulet heb je eendenconfit nodig. Je kunt het kopen in goede delicatessenzaken of online, maar je kunt het ook zelf maken. Eendenconfit is eendenbout die je eerst pekelt met zout en kruiden, en daarna langzaam gaart in zijn eigen vet op lage temperatuur. Het duurt een dag, maar het is passief werk: de oven doet het voor je.

Als je begint, koop het dan gewoon. Eendenconfit in blik of glas is van hoge kwaliteit en geeft een geweldig resultaat. Zelf maken is leuk als je het vaker wilt doen, maar voor de eerste cassoulet is het niet nodig. Concentreer je op de bonen en de worst: die bepalen in grote mate de uiteindelijke smaak.

Lees hier het volledige recept: Cassoulet recept: de authentieke stoofschotel uit de Languedoc (binnenkort online)

Coq au vin: kip in rode wijn

Coq au vin is het broertje van boeuf bourguignon: hetzelfde principe, andere basis. Kip wordt gemarineerd in rode wijn, aangebakken, en daarna langzaam gestoofd met champignons, spekjes en ui. Het resultaat is een gerecht met een diep, aards smaakprofiel dat perfect past bij een stuk stokbrood of geroosterde aardappelen.

Franse kipstoofpot met champignons, spek, kruiden, brood en rode wijn
Een rijke Franse kipstoofpot met champignons en spek wordt geserveerd met brood en rode wijn.

De naam betekent letterlijk “haan in wijn.” Oorspronkelijk was het een gerecht voor oude hanen die te taai waren om gewoon te braden. Die hanen hadden veel bindweefsel dat bij lange stoof mals werd. Vandaag de dag gebruik je gewoon kip, en die is al mals. De lange gaartijd is dus minder noodzakelijk, maar hij zorgt wel voor een diepere smaak door de langzame smaakoverdracht vanuit de wijn.

Parel-uitjes: de stap die de meeste mensen overslaan

In een goede coq au vin zitten parel-uitjes: kleine, hele uitjes die je eerst apart braadt in boter totdat ze goudbruin en glazig zijn. Die stap slaan veel thuiskoks over omdat het extra tijd kost, maar de parel-uitjes geven een zoetheid en textuur die de saus echt afmaakt. Ze smelten niet weg zoals gewone ui, maar blijven intact en zorgen voor een lekkere hap.

Glazuren van de uitjes is eenvoudig: boter, een snufje suiker, en geduld. Ze mogen vijftien minuten op laag vuur staan totdat ze rondom karameliseren. Dan gaan ze pas bij de kip. Dat is de stap die het verschil maakt tussen een doorsnee coq au vin en een die mensen om het recept laten vragen.

Lees hier het volledige recept: Coq au vin recept: kip in wijn zoals in de bistro (binnenkort online)

Bouillabaisse: de vissoep van Marseille

Bouillabaisse is de vissoep van Marseille, en Marseille neemt het serieus. Er bestaat zelfs een “Charte de la Bouillabaisse” die vastlegt welke vis erin moet zitten en hoe hij gemaakt moet worden. Voor thuis hoef je dat niet zo strikt te nemen. Het gaat om de bouillon: diep, oranje van de saffraan, met een lichte anijsnoot van het venkel.

Kom zeevruchtensoep met mosselen, garnalen en geroosterd brood
Een rijkgevulde zeevruchtensoep met mosselen, garnalen en geroosterd brood staat centraal op tafel.

De smaakbasis is een tomaten-saffraan-bouillon getrokken van visafval, kreeftenschalen of vissenhoofd. Daarin pocher je vis en zeevruchten. De rouille, een dikke aioli met saffraan en rode peper, gaat op een geroosterde crouton en drijft op de soep. Dat is de klassieke presentatie: soep apart, vis apart, rouille en brood erbij.

Rouille zelf maken in vijf minuten

Rouille is geen mayonaise met ketchup. Het is een echte saus op basis van knoflook, saffraan, olijfolie en eidooier, met een kick van cayennepeper of chilipoeder. Je maakt het in een vijzel of met een staafmixer. De sleutel is de emulgering: zuur olie langzaam druppelen terwijl je continu roert, net zoals bij mayonaise.

Ik heb de rouille altijd als een van de lekkerste sauzen in de Franse keuken gevonden. Ze doet ook geweldig bij gegrilde vis of als dip bij rauwe groenten. Maak altijd meer dan je nodig hebt voor de bouillabaisse: de rest gaat nergens verspild.

Lees hier het volledige recept: Bouillabaisse recept: de vissoep van Marseille (binnenkort online)

Ratatouille: groenten uit de Provence

Ratatouille is het gerecht dat de meeste mensen kennen van de Pixar-film, maar het origineel is zeker zo bijzonder. Het is een groenteschotel uit de Provence, gemaakt van courgette, aubergine, paprika, tomaat en ui met veel kruiden: tijm, rozemarijn, basilicum. Het is het perfecte zomergerecht, licht maar vol smaak.

Ovenschotel met dakpansgewijs gerangschikte kleurrijke groenten en basilicum
Dun gesneden courgette, aubergine, tomaat en gele pompoen vormen een kleurrijke ovenschotel met verse basilicum.

Er zijn twee manieren om ratatouille te maken. De eerste is de rustieke versie: alles in stukken snijden en samen stoven. Dat is snel en makkelijk, maar de groenten worden zacht en verliezen hun vorm. De tweede versie is de verfijnde: elke groente apart bakken en daarna combineren. Zo behoudt elke groente zijn eigen textuur en kleur. Die tweede versie is die ik aanbeveel.

Aubergine goed bereiden: zout en geduld

Aubergine is de meest veeleisende groente in dit gerecht. Als je hem niet goed bereidt, absorbeert hij al het vet in de pan en wordt hij vettig en papperig. De truc is zouten: snij hem in plakken, bestrooi ze met grof zout, en laat hem twintig minuten staan. Het zout trekt vocht uit de aubergine waardoor hij minder vet opneemt tijdens het bakken.

Na het zouten dep je de plakken droog en bak je ze in een hete pan met een beetje olijfolie. Ze mogen bruin en gaar zijn voordat je ze toevoegt aan de rest. Die bruine Maillard-reactie geeft een nootachtige smaak die rauwe aubergine nooit heeft. Dit is het verschil tussen ratatouille die plat smaakt en een die diepte heeft.

Lees hier het volledige recept: Ratatouille recept: de Provençaalse groenteschotel (binnenkort online)

Welke ingrediënten heb je nodig voor Frans koken?

Frans koken begint bij de ingrediënten. Niet de duurste, maar wel de juiste. Een paar basisproducten kom je steeds terug tegen in vrijwel alle klassieke Franse gerechten, en die moet je gewoon goed hebben.

Boter is de eerste: gebruik ongezouten boter van goede kwaliteit. In Nederland is roomboter van goede merken prima. Bewaar hem altijd in de koelkast en snij de hoeveelheid die je nodig hebt vlak voor gebruik. Koude boter emulgeert beter en geeft een romigere saus.

Wijn, fond en verse kruiden

Wijn gebruik je voor sauzen, marinades en stoofgerechten. Je hoeft geen wijn te kopen die je zelf niet zou drinken. Een eenvoudige goede rode wijn van 8 tot 12 euro doet het prima in de meeste gerechten. Bewaar geopende wijn in de koelkast en gebruik hem binnen drie dagen voor koken.

Keukenopstelling met wijn, kippenbouillon, kruiden, sauzen en bordtekst: "BASIS VOOR SAUZEN: WIJN, FOND & KRUIDEN – Jus de Veau & Beurre Blanc"; etiketten: "COTEAUX DU RHÔNE 2021" en "KIPPENBOUILLON".
Een sfeervolle keukenopstelling toont wijn, kippenbouillon, kruiden en sauzen voor klassieke bereidingen.

Fond of bouillon is de andere basiscomponent. Zelfgemaakte fond is beter, maar goede kant-en-klare fond is een prima alternatief. Zoek naar fond zonder toegevoegd zout of met weinig zout, zodat jij het zoutgehalte kunt controleren. Kruiden als tijm, laurier, peterselie en rozemarijn zijn de ruggengraat van de Provençaalse en Bourgondische keuken.

Leer meer over de basis van jus de veau en beurre blanc: twee klassieke Franse sauzen die je in veel gerechten terugziet.

De juiste pannen voor de Franse keuken

Twee pannen heb je nodig voor het grootste deel van de Franse gerechten in dit artikel. De eerste is een gietijzeren braadpan, ook wel een cocotte of braiser. Die gaat van fornuis naar oven en houdt warmte gelijkmatig vast. Perfect voor stoofgerechten als boeuf bourguignon en cassoulet.

Gietijzeren stoofpot en sauspan op brandende gaspitten
Een gietijzeren stoofpot en sauspan pruttelen samen op het fornuis in een warme, huiselijke keuken.

De tweede is een dikke sauspan, bij voorkeur van roestvrij staal. Daarin maak je sauzen als beurre blanc en jus de veau. Aluminium of antiaanbak is minder geschikt voor sauzen die je wilt reduceren, want de hitte is minder gelijkmatig en het is moeilijker om de aanbaksels in de pan te gebruiken voor je saus.

Ovenschalen voor gratin en crème brûlée

Voor gratin dauphinois heb je een ondiepe ovenschaal nodig van circa dertig bij twintig centimeter. Keramisch of gietijzer werkt het best: die materialen geven de warmte gelijkmatig af en zorgen voor een goudbruine korst. Aluminium of dun metaal koelt te snel af aan de randen.

Voor crème brûlée gebruik je kleine ramekins van circa 150 milliliter. Die zijn ook handig voor andere desserts zoals panna cotta of kleine voorgerechten. Een set van zes kost weinig en gaat een leven lang mee. Als je ze wilt kopen, kijk dan op Amazon naar sets met ramekins en brander samen: dat is de goedkoopste manier om beide in één keer te hebben.

SowiesoLekker | Franse Keuken Essentials
TAUCI Keramische Ramekins / Soufflévormpjes Crème Brûlée & Soufflé
Materiaal Hoogwaardig ovenbestendig keramiek
Gebruik Oven, magnetron & vaatwasser
Ideaal voor Het maken van klassieke crème brûlée met een knapperig suikerlaagje, soufflés en individuele gratins.
Le Creuset Signature Geëmailleerde Gietijzeren Ovenschaal Chef Kwaliteit
Materiaal Geëmailleerd gietijzer
Warmteverdeling Gelijkmatig & houdt warmte lang vast
Ideaal voor Het langzaam garen en goudbruin gratineren van gratin dauphinois, ratatouille en Franse ovenschotels.

Veel van deze Franse gerechten zijn perfect voor kerst. Voor een compleet kerstdiner met meerdere gangen kun je alle kerstrecepten bekijken, of begin met een kerst borrelplank als feestelijke aftrap.

SowiesoLekker | Veelgestelde Vragen Franse Gerechten

Veelgestelde vragen over Franse gerechten

De meest herkenbare typische Franse gerechten zijn crème brûlée, boeuf bourguignon, gratin dauphinois, coq au vin, cassoulet, bouillabaisse en ratatouille.

Elk van deze gerechten komt uit een specifieke regio van Frankrijk en weerspiegelt de lokale ingrediënten en kookcultuur van die streek. Naast recepten kent de Franse keuken ook klassieke sauzen als beurre blanc en jus de veau die als basis dienen voor veel andere gerechten.

Elk gerecht heeft zijn eigen techniek en bereidingstijd, maar alle zeven zijn haalbaar voor thuiskoks met een beetje geduld en de juiste ingrediënten.

Frans koken vraagt geduld, maar is niet moeilijk. De meeste klassieke gerechten hebben weinig ingrediënten en eenvoudige technieken. Wat het onderscheidt van andere keukens is de nadruk op techniek en timing: hoe je vlees aanbraadt, hoe je een saus reduceert, hoe lang je een stoof laat pruttelen.

Die technieken leer je door te oefenen, niet door ze te lezen. Begin met een eenvoudig gerecht zoals ratatouille of gratin dauphinois, en bouw van daaruit verder. Na twee of drie keer begrijp je waarom elke stap werkt.

Ratatouille en gratin dauphinois zijn de toegankelijkste Franse gerechten voor thuiskoks. Beide hebben weinig ingrediënten, vragen geen speciale vaardigheden en kunnen grotendeels in de oven worden afgemaakt. Crème brûlée is ook eenvoudig als je een brander hebt.

Boeuf bourguignon vraagt meer tijd maar is passief: de oven doet het meeste werk. Je staat er nauwelijks naast. Voor een eerste keer Frans koken is dat eigenlijk het ideale gerecht: groot effect, weinig actieve moeite.

Gebruik een wijn die je zelf ook zou drinken. Voor stoofgerechten als boeuf bourguignon en coq au vin past een stevige rode wijn goed: een côtes du rhône, een bourgogne rouge, of een eenvoudige bordeaux. Voor sauzen en visgerechten gebruik je een droge witte wijn.

Vermijd zoete wijnen in hartige gerechten, want de suiker concentreert zich bij het koken en maakt de saus te zoet. Een fles van 8 tot 12 euro is meer dan goed genoeg voor de meeste toepassingen.

Beide keukens zijn gebaseerd op kwaliteit van ingrediënten en techniek, maar de benadering verschilt. De Franse keuken legt meer nadruk op sauzen, fonds en lange bereidingstijden. De Italiaanse keuken is directer: minder bewerkingen, meer nadruk op de ingrediënten zelf.

Frans koken vraagt vaak meer stappen. Italiaans koken is juist gebaat bij zo min mogelijk tussenkomst. Beide zijn geweldig, maar als je van techniek en diepgang houdt, is de Franse keuken het mooiste leertraject dat er is.

Frans koken vraagt vaak meer stappen. Italiaans koken is juist gebaat bij zo min mogelijk tussenkomst. Beide zijn geweldig, maar als je van techniek en diepgang houdt, is de Franse keuken het mooiste leertraject dat er is.

Reacties

Gemaakt, aangepast of een vraag? Deel het hieronder en geef je sterren. Zo help je andere lezers en weet ik wat ik voor je kan verbeteren.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *